Begin september.

Samen met Filip, Sofie en mijn vader vertrekken we vrijdagnacht rond 2 uur richting Sarrazac. Inge moet spijtiggenoeg werken en kan ons dus niet vergezellen. Na een stevige rit maken we omstreeks 10 uur een eerste stop in Martel (neen, geen Cognac!). Toeval of niet, maar bij ons bezoek blijkt dat de markt met lokale streekspecialiteiten op het prachtig overdekte dorpsplein net aan de gang is. We kuieren langs de verschillende kraampjes en zijn het er allen over eens dat hier lekkere verse etenswaren (foie gras, terrine de canard, allerlei vers geoogste groenten, geitenkaas AOC Rocamadour, wijn (in vrac) van de lokale wijnboer…) te verkrijgen zijn.

Daarna rijden we langs de prachtig kronkelende binnenwegjes naar Sarrazac (14km). Deze weg leidt ons langs de verschillende notenboomplantages en oude eikenbossen (hey, truffels…). Sarrazac is een klein okerkleurig dorpje gelegen in een dal van de Causse de Martel. Het telt een 30-tal huizen. Zoals in vele dorpjes in Frankrijk is de Mairie slechts enkele halve dagen per week open en kunnen we hier op zaterdag uiteraard geen verdere info omtrent ons project inwinnen. Een 4-tal kilometer verder bereiken we onze eindbestemming: Mas Ponchet. Vanaf de route D803 hebben we een mooi zicht op de hoger gelegen schuur en landerijen. Via een smal doodlopend straatje geraken we ter plekke.
Mijn metgezellen zijn meteen bevangen door de omgeving, omvang en mogelijkheden. Samen verkennen we de schuur en landerijen. Filip en Sofie starten onmiddellijk met de opmetingen van de gebouwen (dit blijkt al snel een meer dan serieuze opdracht te zijn!). Rond 12u30 rijden we richting Turenne voor een eenvoudige, lekkere maaltijd (lokale boekweitpannekoeken met geitenkaasje en verse walnoten…). We drinken precair een glas lokaal gebrouwen cider op ons project.

Tegen 14u keren we terug naar de schuur, want ik had voor de tweede maal een afspraak geregeld met de makelaar om een antwoord te krijgen op een reeks openstaande vragen. Mijn vader en ik hebben die man liefst twee uur non-stop met vragen bestookt. Na zijn vertrek waren we er beiden van overtuigd met een oprechte makelaar zaken te kunnen doen. Door zijn jarenlange ervaring kon hij ons een afdoend antwoord verschaffen op alle vragen. Een pluspunt: de vorige eigenaar had reeds een Certificat d’Urbanisme (CU) aangevraagd met de toelating de schuur om te bouwen tot woonhuis. Weeral een stap verder…
We hebben Mr. Chassagne gezegd ten laatste begin volgende week een bod te doen! En zo gebeurde het ook.

Kort daarna kregen we een tegenbod van de eigenaars, dat voor ons aanvaardbaar was. Mits enkele bijkomende opschortende voorwaarden (verkrijgen van hypothecaire lening, verkrijgen van permis de construire en mogen verwezelijken van ons project, afwezigheid van termieten, lood en asbest) hebben we daarop het Compromis de Vente ontvangen en ondertekend teruggestuurd.