Dit kon ik jullie niet lang onthouden… Ik heb van Thierry (onze dakdekker) zonet de foto’s ontvangen van het afgewerkte dak. Het is echt schitterend.

Thierry & Co hebben formidabel werk geleverd! Proficiat!

Bij deze heeft het verhaal dat Franse aannemers hun afspraken in 9 op de 10 gevallen niet of nauwelijks nakomen afgedaan. Of hebben we dan toch een min of meer unieke vis aan de lijn gehad? Het was ons van bij de eerste afspraken duidelijk dat Thierry een man van zijn woord is. En dat gevoel heeft ons niet bedrogen. Meermaals werden de eisen voor de dakopbouw veranderd en telkens beantwoordde hij op korte tijd onze aanvragen. Voor we uiteindelijk toezegden hebben we hem gevraagd om enkele referentieprojecten op te geven zodat we daar een kijkje konden gaan nemen; Thierry stelde toen voor om zelf met ons mee te gaan en verschafte ons de nodige uitleg bij onze bouwtechnische vragen. Een echte vakman die zijn afspraken mooi nakomt! Dit is, zeker ook in België, bijna ongezien. Ons geluk kan niet op!

Zoals het een goede gewoonte betaamt vertrekken we ook dit keer rond middernacht richting Sarrazac. De rit loopt vlot en de volgende ochtend is er enige verwarring wanneer we het dak van veraf in het zicht krijgen. Is het nu al bedekt met dakpannen of niet? Pas als we dichterbij komen zien we overduidelijk dat het de nieuwe zwarte dakpannen zijn… Het is ronduit prachtig.

Rond 9u komen de stielmannen toe; we maken een praatje, feliciteren hen met het behaalde resultaat en gaan daarna ook zelf aan de slag. We willen alle afbraakhout van de achterste dakhelft (dat precies door een windhoos op de weide is neergegooid) kleinen en in de garage te drogen leggen (Inge is namelijk een verwoed stokertje; dat hout komt haar/ons zeker nog van pas tijdens de komende verbouwingsjaren). De verteerde bitumen dakplaten verzamelen we in enkele stapels, zodat deze door de aannemers kunnen worden weggevoerd. We vervoeren maar liefst vier volle aanhangwagens (veel meer dan we de vorige keer hebben versjouwd). Het behoeft dan ook niet veel uitleg dat we, na een lekkere maaltijd in La Bonne Famille, allen als een blok in slaap vallen.

’s Anderendaags word ik abrupt uit mijn slaap gewekt. Onze wagen stond in de weg (al hadden we die de avond tevoren op een, mijns inziens, bestudeerde plaats achtergelaten) en moest dringend worden verplaatst. Het is 9u30 en reeds prachtig weer (op de middag 27°C in volle zon). Rond 11u starten we de werken; vandaag staat het uitbreken van de oude stalvloer op onze agenda. Onder de reeds uitgebroken betonvloer ligt immers de oorspronkelijke stalvloer (bestaande uit grote stenen kasseien en plavuizen). Deze moeten uiteraard eerst worden verwijderd alvorens met de graafwerken kan worden gestart. Vooreerst verplaatsen we de reeds verzamelde hopen stenen naar de betonbak buiten. Daar liggen ze voor de komende jaren alvast niet in onze weg (hopen we). Dat laden en lossen gaat zo door tot de avond valt. ’s Avonds zijn we te gast in Le Vieux Séchoir.

Zaterdag beginnen we iets vroeger (wat had u gedacht?) want we willen kost wat kost dat alle stenen zijn uitgebroken. De stenen lijken met het verstrijken van de dag steeds zwaarder te wegen; met een blik op oneindig sjouwen we dat het een lieve lust is. Tegen de late namiddag begint het zwaar te regenen en de laatste vrachten verplaatsen we door modder, regen en wind. De dakgoten blijken de test met succes te doorstaan. De laatste vierkante meters (dicht tegen de ingegraven wand) kunnen we enkel uitbreken en op een hoop gooien; de kleigrond is hier zo drassig geworden dat verder laden en lossen geen zin heeft. Door de natte klei verliezen we alle grip op de stenen en we willen niet nogmaals het risico lopen per abuus een vinger of ander ledemaat te kwetsen… We verklaren de klus als geklaard wanneer alle stenen zijn opgehoopt!

Volgend bezoek nog enkele vrachten stenen verplaatsen en de graafwerken kunnen definitief starten. ’s Avonds voor de tweede maal uit eten in Le Vieux Séchoir (god, wat beginnen ze ons daar aardig goed te kennen…). Zondag vertrekken we rond 10u richting thuisfront. Opnieuw een serieuze stap gezet in de goede richting!